De La Sal Mountains: een onverwachte ontdekking tijdens een roadtrip door Arizona en Utah. Terwijl Moab vooral bekendstaat om rode rotsen, canyons en woestijnlandschappen, zit je binnen 30 minuten ineens tussen de groene dennenbomen, besneeuwde bergtoppen en stille bergmeren. In deze blog nemen we je mee naar de La Sal Mountains, rijden we de La Sal Mountain Loop Road en delen we onze ervaring bij Oowah Lake, Warner Lake en ons verblijf hoog boven Moab.
De La Sal Mountains liggen net buiten Moab in Utah en vormen een perfect contrast tegen de rode rotsgebieden van Arches National Park en Canyonlands National Park. De bergen liggen in het Manti-La Sal National Forest en tellen twaalf pieken boven de 12000 feet, oftewel 3658 meter. Door die grote hoogte is het hier vaak tot 10 graden koeler dan in Moab. Zeker bij een zomers bezoek aan Moab, kan dit een heerlijk verkoelend toevluchtsoord zijn.
Wij kwamen eigenlijk per toeval in dit gebergte terecht, omdat ons Airbnb halverwege de La Sal Mountains lag, met uitzicht over Moab en Canyonlands National Park. Dat bleek achteraf één van de beste keuzes van de reis. Het uitzicht was indrukwekkend en rustgevend tegelijk, al was het in april ook duidelijk kouder dan in Moab zelf. Wij waren blijkbaar niet de enige die nooit gehoord had van de La Sal Mountains, want waar Moab bruist van het toerisme, is het wonderbaarlijk stil hier. En dat op maar 25 minuten rijden! Wij zouden Moab niet snel opnieuw bezoeken zonder een verblijf in dit gebergte.
Vanuit Moab is het gebergte toegankelijk via de La Sal Mountain Loop Road. Dit is een prachtige autoroute die je vanuit de rode rotsen langzaam omhoog brengt naar groene berglandschappen en uitzichtpunten over de omgeving. Wel een kleine waarschuwing vooraf: Luister niet blindelings naar Google Maps, maar volg echt de La Sal Mountain Loop Road. Anders kun je zomaar op onverharde wegen belanden die niet altijd geschikt zijn voor een gewone auto.
De La Sal Mountain Loop Road is 100 kilometer lang en wat ons betreft echt een aanrader als je in Moab bent. Ons startpunt lag naast de Colorado River, op een paar minuten afstand van Arches National Park. Hier steken de steile rode rotsen prachtig af tegen de groene begroeiing rondom de rivier.
Na ongeveer 25 kilometer sla je rechtsaf richting Castle Valley. Vanaf daar wordt het landschap steeds groener en krijg je voor het eerst goed zicht op de hoge bergpieken van de La Sal Mountains. Castle Valley richt zich van oudsher op veeteelt en zelfvoorzienende landbouw en dat landelijke karakter is nog steeds goed te zien. Totaal anders dan de sfeer in Moab.
Na Castle Valley rijd je langs Pinhook Battle Ground, een historische plek waar in juni 1881 een gewelddadig gevecht plaatsvond tussen de Utes en Paiutes (Native Americans) enerzijds en kolonisten anderzijds. De spanningen liepen op door schaarste aan natuurlijke hulpbronnen en de verdrijving van deze volken uit hun leefgebied. Hierop namen de Utes en Paiutes vee mee van kolonisten, waarna gewapende militie de bergen in trok. Uiteindelijk escaleerde dit in een tweedaags gevecht, waarbij veel mensen om het leven kwamen.
Voorbij Pinhook Battle Ground begint de klim omhoog. In korte tijd stijg je bijna 1000 meter! Eenmaal op hoogte passeer je al snel La Sal Lookout Point, vanwaar je uitkijkt over Castle Valley, rode rotsen, canyons en op heldere dagen zelfs over de Abajo Mountains. Op de weg naar beneden heb je twee onverharde wegen richting Warner Lake en Oowah Lake. Wij hadden hier in april een 4×4 voor nodig door sneeuw, maar in de zomermaanden zijn deze wegen beter begaanbaar. Sla deze meren zeker niet over, want ze zijn stil, idyllisch en totaal anders dan Moab. Daarna vervolg je de weg naar beneden en ben je in ongeveer een half uur weer in Moab.
Op de dag dat wij aankwamen bij ons verblijf in de La Sal Mountains, wilden we ’s avonds nog een kleine activiteit doen. Toevallig zagen we op Google Maps Oowah Lake liggen, op nog geen 20 minuten rijden van ons Airbnb. We sprongen in de auto en reden verder de bergen in.
Dat we al snel in de sneeuw belandden, was niet heel verrassend. Maar hoe mooi het daar was, verraste ons wel! Toen we uitstapten, stonden we ineens bij een groen bergmeer, omringd door besneeuwde dennenbomen. De reflectie van de bomen in het water maakte het bijna sprookjesachtig. En het was stil. Echt stil. We waagden een halfbakken poging om een rondje om het meer te lopen, maar de sneeuw gooide wat roet in het eten. Dus gewoon even genieten zonder te wandelen.
Op een bordje zagen we dat er nog een meer in de buurt lag: Warner Lake. Net een kleine 300 meter hoger gelegen dan Oowah Lake. De volgende dag reden we daarom ook naar dit meer. Opnieuw veel mooier dan verwacht. De besneeuwde top van Haystack Mountain (3546m) reflecteerde in het stille water. Inmiddels was de sneeuw genoeg gesmolten om op ons kleedje aan het meer te zitten.
Vanaf Warner Lake kun je blijkbaar naar Oowah Lake wandelen (en andersom). Door de sneeuw was dat voor ons helaas niet mogelijk, maar de route lijkt ons in de zomer en herfst absoluut de moeite waard. Zeker met de gele espenbomen rondom Warner Lake is dit uniek in de herfst!
Wij verbleven zelf in Sunset Cabin, op het land van de eigenaar die zelf 100 meter verderop woont. Vanaf dit stukje land kijk je aan de ene kant uit op de La Sal-bergtoppen en aan de andere kant over Canyonlands National Park. We konden vanaf ons verblijf zien waar we eerder in Canyonlands gestaan hebben. Heel bijzonder! Dit was denk ons favoriete verblijf van de hele reis. Niet alleen vanwege de rust en de ligging, maar vooral vanwege de zonsondergang. Elke avond kleurde de lucht langzaam roze, oranje en paars boven de canyons in de verte. Wil je iets budgetvriendelijker verblijven? Kijk dan eens naar de eenvoudige campings bij Warner Lake en Oowah Lake. Dit zijn campings van de overheid en dus te boeken via Recreation.gov voor $28,- per nacht.
Ontvang een wekelijkse e-mail met de laatste blogberichten
