Met een oog op het weerbericht en de ander op onze agenda’s (want er moet ook gewerkt worden) sturen we de camper op Jiska’s verjaardag zuidwaarts. Door verwachte hoosbuien heen rijden we net zo lang tot de zon weer schijnt. De ene gratis camperplaats ruilen we in voor een ander en onderweg pakken we ook de nodige verzorging mee. Alle praktische zaken zetten we voor de nostalgie alvast op een rij!
Zo’n drie nachten komen we door met de voorraad in de watertank. Ergens op de vierde dag begint de kraan te pruttelen tot het pompje niet meer bij het laatste restje in de tank kan. Dat was al zo in de Toyota HiAce camper en met dezelfde watertank blijft dat hetzelfde in de Fiat Ducato. Een nieuwe limiet voor verblijf zonder faciliteiten is de porta pottie, een chemisch toiletje, waar we snel aan konden wennen. Vooral ’s nachts is het een uitkomst om niet naar buiten te hoeven. Dat scheelt ook overlast van de schuifdeur voor andere campers in de buurt. Maar er zijn meer momenten waarop het gewoon makkelijk is om te gebruiken. En ook al doen we de grote boodschappen doorgaans elders; na 4 dagen spant het erom of er nog een plasje bij kan.
Gewone boodschappen kunnen dan ook wel weer eens gedaan worden. Vooral voor verse producten, zoals fruit, brood, vlees en yoghurt. Maar ook de zoutjes gaan de laatste week hard. We vullen de lades van ons keukentje, een koelboxje en zonodig een tas of krat in de achterbak. Bovendien hebben de meeste supermarkten in Spanje óók een toilet, maar dan zijn we weer terug op die andere boodschap. De eerste stop op weg naar de snelweg is daarom een stop in een stadje dat in al onze behoeften kan voorzien. En dat zijn er nogal wat in Spanje (stadjes bedoel ik dan). Op veel plekken zijn camperstops en soms is daar dan ook de mogelijkheid om drinkwater te tappen en toiletten te lozen. Deze keer is het allemaal gratis en vlot geregeld. Het babbeltje bij de kraan met een medecamperaar duurt bijna langer dan de nodige handelingen om weer bijgevuld en opgeruimd het rondje door de stad af te maken met het supermarktbezoek.
Voor we de snelweg opdraaien moet alleen nog de tank gevuld. Ook dat is in Spanje wat makkelijker dan noordelijker in Europa. Dieselprijzen van €1,22 voelen ouderwets laag aan. Al zijn hier ook niet zó lang geleden tijden geweest dat het slechts een euro de liter kostte. Tankstations bieden daarnaast vaak gasflessen aan, al wisselden we de onze al eerder bij een ander verkooppunt. We gebruiken een fles van Cepsa, die – nu we er eenmaal één hebben – makkelijk te ruilen is. Butaan is met nog geen €20 voor 12,5kg ook lekker goedkoop.
Een kleine 500 kilometer verder naderen we een punt om een afslag te nemen naar een gebied tussen kust en binnenland, even ten zuiden van Valencia. De snelweg biedt echter nog een kans: truckstops, vaak uitgerust met een douche, waarvan we graag meeprofiteren. Degene die we vinden is nog gratis ook. Aan de balie van het restaurant bij de truckstop vragen we de sleutel waarna een man met Jis meeloopt om – achterin de vrouwentoiletten – een slot open te draaien van een deur waarachter een eenvoudige doucheruimte is ingericht. Ondertussen pak ik snel een tasje in bij de auto met een toilettas, handdoeken et cetera. We douchen onder de nét warm genoege straal, maar ons hoor je niet klagen.
Geen uur later rijden we leeggemaakt, bijgevuld, opgeruimd en weer van top tot teen schoon langs een klein dorpje over een klein weggetje waar, net nadat het overgaat in een breed grindpad, naast een ingedamd beekje een parkeerplaats genoeg ruimte biedt voor wat campers, waar wij nog bij passen. Het wordt – zonder iets tekort te komen – ons onderkomen voor een paar nachten. Niet alleen de mooie looptochten in de omgeving zijn er lekkerder in de volle zon, ook het zonnepaneel kan ons dan ruim voorzien van de nodige stroom om te werken. Zo kunnen we voorlopig bezig blijven!
Blijf op de hoogte!
Ontvang een wekelijkse e-mail met de laatste blogberichten
